Umowa najmu okazjonalnego.

Umowa najmu okazjonalnego dotyczyć może wyłącznie nieruchomości mieszkalnych, musi być zawarta na czas określony do 10 lat, wymaga dodatkowych załączników w formie aktów notarialnych i rejestracji w Urzędzie Skarbowym.

Umowa najmu okazjonalnego ma dawać właścicielom mieszkań lepszą możliwość ochrony ich interesów, pozwalając na szybką reakcję i interwencję głównie w sytuacjach związanych z zaległościami finansowymi ze strony lokatora. Nakłada kilka dodatkowych obowiązków na obie strony umowy, a organom państwa pozwala na kontrolę rynku najmu prywatnego.

Od 23 listopada 2013 roku możliwość zawierania umów najmu okazjonalnego mają wszyscy właściciele mieszkań, nie tylko osoby fizyczne. Zmiany wprowadziła Ustawa z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi. Trzeba zwrócić uwagę, że są różne wymogi dla osób prywatnych i prowadzących działalność gospodarczą co do postępowania w przypadku podpisywania takiej umowy. Ponieważ według definicji ustawowej „Umową najmu okazjonalnego lokalu jest umowa najmu lokalu służącego do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych” najemcami w takiej umowie mogą być jedynie osoby fizyczne.
Główne wyróżniki takiej umowy to:
- obowiązek zawarcia i wprowadzania zmian na piśmie,
- określenie czasu trwania umowy – nie dłużej niż na 10 lat
- załączniki w formie aktów notarialnych: oświadczenie najemcy o poddaniu się egzekucji i zobowiązaniu do opróżnienia i wydania lokalu, wskazanie przez najemcę innego lokalu wraz z oświadczeniem zgody jego właściciela na przyjęcie w nim najemcy i innych osób z nim mieszkających na wypadek wykonania egzekucji opuszczenia lokalu najmowanego na podstawie umowy najmu okazjonalnego,
- kaucja nie może przekroczyć sześciokrotności czynszu ustalonego w umowie, a służy zabezpieczeniu należności przysługujących właścicielowi z tytułu najmu i ewentualnych kosztów egzekucji opróżnienia lokalu.

Dodatkowe obowiązki związane z umową najmu okazjonalnego to przede wszystkim jej rejestracja we właściwym urzędzie skarbowym przez wynajmującego w terminie 14 dni od rozpoczęcia najmu (dotyczy osób fizycznych). Od najemcy natomiast wymagane jest informowanie właściciela o utracie możliwości zamieszkania w lokalu wskazanym w załącznikach do umowy i dostarczenie nowego oświadczenia w formie aktu notarialnego w ciągu 21 dni od powzięcia wiadomości o takim zdarzeniu.

Po wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy najmu okazjonalnego, jeśli najemca nie wydał lokalu, należy doręczyć żądanie opróżnienia lokalu z terminem nie krótszym niż 7 dni na tę czynność. Jeśli mieszkanie w tym terminie nie zostanie przekazane właścicielowi, może on zwrócić się do sądu o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu załączonemu do umowy przy jej podpisywaniu – o poddaniu się egzekucji i zobowiązaniu do opróżnienia i wydania lokalu.

Regulacje dotyczące umowy najmu okazjonalnego znajdują się w Ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U.2014.150) art. 19a-19e.