meldunkiMeldować każdy może, a nawet powinien.

Chociaż adresy zameldowania stopniowo znikają z dowodów osobistych, co ma swoje konsekwencje również w umowach najmu, to sam meldunek wciąż budzi wiele emocji i wiążą się z nim dość nieaktualne przekonania. Kto i kiedy może i powinien się zameldować w mieszkaniu?

Obowiązek meldunkowy nie został zniesiony, ale meldunek to czynność wyłącznie administracyjna. Zameldować się należy najpóźniej na 30 dni od zmiany miejsca zamieszkania, a w przypadku niektórych obcokrajowców w ciągu 4 dni od zamieszkania. Można to zrobić przez pełnomocnika lub osobiście, w odpowiadającym miejscu zamieszkania urzędzie gminy. Zameldować można się na pobyt stały lub czasowy i jest to bezpłatne, jedynie wydanie zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt czasowy kosztuje 17 złotych.

Podstawą zameldowania jest dokument poświadczający prawo do dysponowania lokalem mieszkalnym, czyli akt własności, umowa najmu, wyrok sądu. W przypadku umowy najmu, jeśli jest ona zawierana na czas określony, meldunek będzie też czasowy – określony umową najmu. Jeśli osoba, która chce się zameldować nie jest wymieniona w tytułach prawnych – czyli np. w umowie najmu – osoba dysponująca tym tytułem musi również stawić się w urzędzie gminy i potwierdzić podpisem na odpowiednim formularzu fakt zamieszkiwania.

Po co w ogóle się meldować? Ułatwia to niektóre sprawy urzędowe. Nowy dowód osobisty wyrabiamy zwykle w miejscu zameldowania, czyli teoretycznie tam, gdzie mieszkamy. Do tego na podstawie list meldunkowych tworzone są listy wyborcze, również do wyborów lokalnych. Jeżeli chcemy głosować w miejscu, gdzie mamy tzw. centrum życiowe i brać udział w wyborach, po zameldowaniu jest to ułatwione. Z rzeczy mniej oczywistych można wymienić ładnie nazywaną gospodarkę odpadami, czyli po prostu śmieci, które trzeba wywieźć i zagospodarować, a tworzy się je w miejscu zamieszkiwania. Nie bez znaczenia na większa skalę jest też fakt, że np. ilość miejsc w szpitalach i ilość karetek pogotowia wylicza się właśnie na podstawie liczby zameldowanych w danym rejonie, ilość miejsc dla dzieci w szkołach i tak dalej…

W przypadku najmu, wcześniej czy później, powinno jednak dojść do wymeldowania najemców i lokatorów. Jeśli dana osoba melduje się w dowolnym innym miejscu w Polsce na pobyt stały, tym samym jest wymeldowywana z dotychczasowego miejsca. W przypadku meldunku na pobyt czasowy nie ma potrzeby wymeldowania, jedynie jeśli pobyt jest krótszy niż było przewidziane, można to zgłosić. Jeśli natomiast najemca zameldowany na pobyt stały po wyprowadzce nie wymeldował się sam i nie zameldował w innym miejscu, właściciel lub inna osoba dysponująca tytułem prawnym do lokalu może złożyć wniosek o wymeldowanie w trybie decyzji administracyjnej. Organy administracji sprawdzą, czy osoba, którą chcemy wymeldować rzeczywiście opuściła lokal, i czy opuściła go dobrowolnie i trwale. Jeśli mamy np. protokół zdawczo-odbiorczy, podpisany przez najemcę przy zdawaniu mieszkania, rozwiązanie lub wypowiedzenie umowy najmu przez najemcę, to z pewnością wystarczy do wykazania dobrowolnej wyprowadzki, bez zamiaru powrotu do danego mieszkania. W przypadku eksmisji element dobrowolności nie jest potrzebny, dokumenty związane z procedurą eksmisji również są wystarczające do wymeldowania.

Jeśli jednak najemca porzucił mieszkanie i nie dysponujemy żadnymi dokumentami związanymi z wyprowadzką, to organy gminy mogą sprawdzać, czy przesłanki do wymeldowania są spełnione: dana osoba nie mieszka, nie próbuje odzyskać praw do lokalu, czy może mieszka już gdzie indziej. Wtedy procedura może ulec przedłużeniu. Jeśli natomiast osoba zameldowana została aresztowana lub trwa spór o prawo do danej nieruchomości, to oznacza, że nie opuściła mieszkania dobrowolnie i planuje do niego wrócić, czyli wniosek może zostać odrzucony.

Jakie są czas i koszty wymeldowania w trybie administracyjnym? W przypadku spraw skomplikowanych rozpatrzenie wniosku może trwać do 2 miesięcy, w normalnych wypadkach decyzja administracyjna powinna zapaść w terminie do 30 dni od złożenia wniosku. Opłata skarbowa to 10 zł, dowód wpłaty dołączamy do wniosku.

Podsumowując: meldunek możliwy jest na podstawie dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania mieszkaniem, jest wyłącznie potwierdzeniem administracyjnym zamieszkiwania. Nie daje praw do dysponowania nieruchomością. Najemca wymieniony w umowie najmu może i nawet powinien się zameldować bez udziału właściciela, na podstawie właśnie tej umowy, i nie można zakazać meldunku w umowie. A do zgłoszenia swojego adresu zamieszkania i rozliczania podatków do Urzędu Skarbowego najemca nie potrzebuje nawet umowy najmu, o co powinni się martwić właściciele próbujący ten właśnie urząd ominąć.

Ustawa z dnia 24 września 2010 r.o ewidencji ludności (Dz.U. 2010 nr 217 poz. 1427 z późn. zm.) pobrana z Internetowego systemu aktów prawnych: http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20102171427

https://obywatel.gov.pl/meldunek

https://ewnioski.pl/aktualnosci/wymeldowanie-w-trybie-decyzji-administracyjnej